بخش ۱۶۷ - در بیان آنکه حضرت شیخ ابوسعید ابوالخیر قدس الله تعالی سره همیشه از خود به ایشان تعبیر کردی و کلمه ما و من را هرگز بر زبان نیاوردی
شیخ مهنه که بود پیوستهاز من و مای خویشتن رسته
صد حکایت ز خویش واگفتیلیک هرگز نه من نه ما گفتی
رفتی اندر صف صفا کیشانبر زبانش به جای من ایشان
بود بر وی شهود حق غالبدید خود را ز چشم خود غایب
لفظ ایشان که خاص غایب راستجامه ای بود بر قد او راست
خرد آن ساده را کند تعییرکه ز غایب به من کند تعبیر
خاصه از غایبی که ماند دورجاودان از حریم قرب و حضور
بکشد رخت خود ز شهر وجودبنشیند به گوشه ای نابود
گر بجوید به سال های درازاثر خویشتن نیابد باز