بخش ۱۵۸ - در بیان آنکه مدح اهل بیت رسول صلی الله علیه و علی آله و سلم در حقیقت مدح مادح است به محبت و مناسبت با ایشان
مادح اهل بیت در معنیمدحت خویشتن کند یعنی
مؤمنم موقنم خدای شناسوز خدایم بود امید و هراس
از کجی ها در اعتقادم پاکنیست از طعن کج نهادم باک
دوستدار رسول و آل ویمدشمن خصم بد خصال ویم
جوهر من ز کان ایشان استرخت من از دکان ایشان است
همچو سلمان شدم ز اهل البیتگشت روشن چراغ من زان زیت
انا مولی لهم و مولی القومکان منهم و لا أخاف اللوم
مست عشقند عاشقان دائملایخافون لومت اللائم
چون بود عشق صادقان درسمکی ز کید منافقان ترسم
این نه رفض است محض ایمان استرسم معروف اهل عرفان است
رفض اگر هست حب آل نبیرفض فرض است بر ذکی و غبی
لوکان رفضا حب آل محمدفلیشهد الثقلان انی رافضی
شافعی آن که سنت نبویز اجتهاد قویم اوست قوی
به زبان فصیح و لفظ متینگفت در طی شعر سحر آیین
گر بود رفض حب آل رسولیا تولا به خاندان بتول
گو گوا باش آدمی و پریکه شدم من ز غیر رفض بری
کیش من رفض و دین من رفض استرفع من رفض و مابقی خفض است