شمارهٔ ۱۳۵ - در وصف کاخ
ای حریم حرمت یزدانیوی نهاد لطفت جسمانی
از نکوئی دوم فردوسیوز بلندی شرف کیوانی
خوشتر از کارگه ار تنگیبرتر از بارگه رضوانی
منزل معدلت و انصافیمعدن مکرمت و احسانی
نسختیئی ز بهشت باقیداده تشریف سرای فانی
مجلس عشرت را بنیادیکعبه بخشش را ارکانی
سقف مرفوع ز تو سر گردانبیت معمور ز تو زندانی
پیش خاک تو بروزی صد بارچرخ بر خاک نهد پیشانی
ای بتحقیق مقام محمودوی بانصاف بهشت ثانی
فارغ از نایبه گردونیایمن از حادثه دورانی
از نکوئی چون سپهری مطلقوز خوشی باغ ارم را مانی
درنیاید ز درت محنت و غمره نیابد بسویت ویرانی
طیره از ساحت تو رنگ فلکخیره از طرز تو طبع مانی
هست بر درگهت بهر شرفچرخ را آرزوی دربانی
داده ایام ترا منشوریبهمه نعمت جاویدانی
هرگز این جای مبادا خالیاز می و مطرب و از مهمانی
بر تو آراسته ربع مسکونبه تو افروخته آبادانی