بخش ۲۹۴ - رسیدن ایرانیان به نزد فریدون و آگاهی او از خیانت مردان خوره

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)۱۶ بیت

چو ایرانیان شاد و آراستهبه ایران رسیدند با خواسته

از ایشان بپرسید شاه بزرگز کردار و از کار کوش سترگ

همه بازگفتندش آن سرگذشتکه گردنده گردان بر ایشان بگشت

ز رزم سیاهان مازندرانهمه یاد کردند و جنگاوران

ز کوه کلنگان وز رنج اویز شهر و ز دریا، وز جنگ اوی

یکی گفت کای شاه با فرّ و داددبیرانْت را بندها بر نهاد

چنین گفت کاین نام برده سپاهشما دور کردید از این بارگاه

شهنشاه را بر من آزرده‌ایدیکایک به جایم بدی کرده‌اید

بمانده‌ست مردان به نزدیک اویبدو شادمان جان تاریک اوی

سپاه و کسانش بماندند نیزتوانگر شدند از همه گونه چیز

دژم شد فریدون ز مردان و گفتکه نتوان نهان بد از کس نهفت

نیای وی از پُشت خویش من استمر او را بسی رنج پیش من است

وگرنه بر آوردمی من دمارز پیوند مردان و خویش و تبار

کنون از سرِ کار او بگذریدز دیوان‌ها نامشان بسترید

وزآن روی مردان پولادپوششد از ویژگان سرافراز کوش

کلاهش به پروین برآمد ز خاکسپه زیر فرمان او گشت پاک

خلاصه

هوش مصنوعی: ایرانیان با شادابی و خواسته به وطن خود رسیدند و شاه بزرگ از آن‌ها درباره کارها و نبردها پرسید. آن‌ها داستان‌های جنگ و سختی‌ها را روایت کردند، به ویژه از جنگ با سیاهان مازندران. یکی از آنان به شاه گفت که دبیران او بند بر افراشته‌اند و او را آزار داده‌اند. شاه فریدون از این سخنان ناراحت شد و به یاد روابط خانوادگی‌اش، گفت که نمی‌تواند از کردار زشت مردان و خویشاوندانش چشم‌پوشی کند. او تصمیم گرفت تا از کارهای آن‌ها عبور کند و سرانجام، سپاه زیر فرمان او با شرافت و پاکی به حرکت درآمد.