گنج

شمارهٔ ۴۹ - علت بی‌تابی نوزاد

قافیه: اریبود۴ بیت
هیچ می‌دانی تو هر طفلی که آید در جهاناز چه توأم با عُوَیل و ضَجه و زاری بُوَد
گرچه خون می‌خورده اندر حبس تاریک رحموین زمانش نوبت شیر و شکر خواری بود
این از آن باشد که در لوح ازل بیند ز پیشکاین جهان جای چه خوف و خفت و خواری بود
چون همی بیند که می‌خواهد گرفتارش شودضجه و فریادش از بیم گرفتاری بود