شمارهٔ ۱۱

قافیه: مش۳ بیت

آنکو به روز مهتری از دوستان گردد بریناآدمی گر بشمری اندر شمار آدمش

دارد وطن فریاد ازو کام اجانب شاد ازواینسان رود بر باد ازو گر بسپری ملک جمش

نگذاشت باقی مدخلی نه معدنی نه جنگلیافزون طلب نبود بلی شاید اگر گیرد کمش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به انتقاد از انسان‌هایی می‌پردازد که باعث تخریب و نابودی سرزمینشان می‌شوند. شاعر می‌گوید که اگر انسان‌های نادان بخواهند، می‌توانند به تعداد آدم‌ها شمارش شوند، اما در واقعیت وطن در فریاد است و دشمنان شاد. اگر کسی قدرت داشته باشد و به فکر نابودی سرزمین باشد، همه‌چیز به باد خواهد رفت. در آخر، شاعر می‌گوید که هیچ چیزی از سرزمین باقی نمی‌ماند، نه منابع طبیعی و نه جنگل‌ها، و انسان‌ها هرچه بخواهند را نمی‌توانند بدست آورند.