بخش ۲۶۷ - حکیم اینشتین

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ور۶ بیت

جلوه ئی میخواست مانند کلیم ناصبورتا ضمیر مستنیر او گشود اسرار نور

از فراز آسمان تا چشم آدم یک نفسزود پروازی که پروازش نیاید در شعور

خلوت او در زغال تیره فام اندر مغاکجلوتش سوزد درختی را چو خس بالای طور

بی تغیّر در طلسم چون و چند و بیش و کمبرتر از پست و بلند و دیر و زود و نزد و دور

در نهادش تار و شید و سوز و ساز و مرگ و زیستاهرمن از سوزِ او و سازِ او جبریل و حور

من چه گویم از مقام آن حکیم نکته سنجکرده زردشتی ز نسل موسی و هارون ظهور

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن به دنبال بیان عظمت و حالتی روحانی از وجود یک شخصیت الهی و حکیم است که تمثیل‌هایی از علم و معرفت را به تصویر می‌کشد. شاعر به خواست خود برای درک اسرار نور اشاره می‌کند و به ویژگی‌های این شخصیت اشاره می‌کند که از فرود آسمان‌ها و عبور از مرزهای وجود فراتر رفته است. او را توصیف می‌کند که در تنهایی، در دل تاریکی درخشش دارد و بر دیگران تأثیر می‌گذارد. همچنین به ابعادی چون تغییرناپذیری و برتری‌اش بر زمان و مکان اشاره می‌کند و او را سمبل زندگی و مرگ می‌داند. در پایان، شاعر ریشه‌های دینی او را به نسل موسی و هارون متصل می‌کند.