بخش ۳۰ - در بیان تلوین و تمکین میفرماید

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۷ بیت

چون بیارایند بزم انس رابرکشند از دام صید قدس را

میدهند او را ز جام دوستیتا برون آید ز دام نیستی

این قدح را هر دل بینا کشدتشنه باشد گرچه صد دریا کشد

عاشق اینجا بس پریشانی کندحالتش دعوی سبحانی کند

خستۀ آن خنجر خونخوار بودآنکه در کوی بلا بردار بود

این محل آفتست و جای بیمصد هزار اینجا به یک ساعت دو نیم

دانشی در عین دانائیست اینمنطقی از طیر سبحانیست این

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بزم دوستانه‌ای اشاره می‌کند که در آن به وسیله می و محبت، انسان‌ها از چنگال هستی و محدودیت‌ها آزاد می‌شوند. او نوشیدن شراب دوستی را به عنوان راهی برای رهایی از غم و ناکامی معرفی می‌کند و می‌گوید که این می‌تواند حتی دل‌های پرتشویش را آرام کند. همچنین، شاعر از درد و رنج عاشقان می‌گوید که با وجود سختی‌ها در پی عشق و آگاهی هستند. در پایان، او به نوعی حکمت و بینش اشاره می‌کند که در دل آگاهی و زیبایی الهی نهفته است.