پرش به محتوا

گنج

گنج›همام تبریزی›مفردات›شمارهٔ ۱۲

شمارهٔ ۱۲

قافیه: د۱ بیت

ملامتی نتوان کرد روستایی راکه پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این بیتی از شاعر، به نوعی انتقاد اشاره شده که نمی‌توان به روستاییان خرده گرفت که در کنار شیرینی‌ها و خوشمزگی‌ها، از چیزهایی مانند کشک و دوغ نیز نام می‌برند. به طور کلی می‌توان گفت که رابطه‌ای میان سادگی و زندگی روستایی با تنوع خواسته‌ها و طعم‌ها وجود دارد.

پیشینشمارهٔ ۱۱ پسینشمارهٔ ۱۳

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی