شمارهٔ ۱۱۱

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: از۵ بیت

غرض ز دیدن شام و دیار مصر و حجازاگر حضور عزیزان بود زهی اعزاز

به راه دوست گرت عزم اشتیاق بودبرو که راحت جان است رنج راه دراز

بود حرام سفر بر مسافری که رودبه عزم یار و خبر دارد از نشیب و فراز

کبوتری که برد پیش دوست نامۀ دوستبه بال ذوق میان هوا کند پرواز

شتر زتشنگی و خستگی شود غافلاگر به ذوق کند ساربان سرود آغاز

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر به زیبایی بیان می‌کند که سفر به شام و مصر و حجاز تنها در صورتی ارزش دارد که حضور عزیزان در آنجا باشد. اگر کسی واقعاً مشتاق دیدار دوستانش باشد، باید راه را در پیش گیرد، زیرا رنج سفر در این حالت به نفع روح است. مسافری که با خیال یار سفر کند و از دشواری‌ها باخبر باشد، نمی‌تواند سفر را حرام بداند. همچنین، مانند کبوترانی که با شوق به دوست پیام می‌برند و با شور پرواز می‌کنند، مسافران نیز می‌توانند از خستگی غافل شوند اگر با اشتیاق به سفر ادامه دهند.