قطعهٔ شمارهٔ ۲ وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: یست۳ بیت تا کی اندوه روزگار خوریم؟فکر نابود و بود چندین چیست؟ گر نباشد ز غصه نتوان مردور بود شاد نیز نتوان زیست تا که در دست کیست روزی ما؟و آنچه در دست ماست روزی کیست؟