بخش ۳ - خطاب زمین بوس
سپهر آستانا، ملک چاکراکرم گسترا، بندگان پرورا
دل افروز پاکی نهادان توییرخ بخت را، بامدادان تویی
منت، ازکمین بندگانم یکیکه در بندگی می ندارم شکی
شب شیب، روزم به تاراج بردستمگر ز ویرانه ام، باج برد
خرابات عشق است آبادیمبکش بر جبین، خط آزادیم
فروزان کن از ناله ام، شمع طورنگون کن به داغم، نمکدان شور
زبان تا بود، در ثنای تو بادروان، خاک راهِ رضای تو باد