شمارهٔ ۸۴۱

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ایی۹ بیت

بر دیده کشم سرمه ز خاک کف پاییشاید که دهد اشک مرا رنگ حنایی

می در قدح و باد صبا بر سر لطف استدارد چمن امروز عجب آب و هوایی

دولت طلبی، دامن دل را مده از دستشاید که برون آید ازین بیضه همایی

نالیدن بلبل ز نو آموزی عشق استهرگز نشنیدیم ز پروانه صدایی

کرده ست بهار عجبی خار بیاباناز دشت گذشته ست مگر آبله پایی

داده ست غمت، رخصت شبگیر به آهمشاید رسد این قاصد بی درد به جایی

خود را برسانید به یاران سبک پیمی آید ازین قافله آواز درایی

گلشن به نسیمی شکند عهد هزاراندر کشور خوبان نبود رسم وفایی

دور از گل رویت نفسی نیست حزین رامانده ست به جا، بلبل بی برگ و نوایی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عاشقانه و اندوه شاعر است. شاعر با سرمه کشیدن بر چشمش از خاک کف پای محبوب، به یادگار اشک‌هایش رنگ حنایی می‌دهد. او از لطافت می و نسیم صبا سخن می‌گوید و به زیبایی و شگفتی‌های بهار اشاره می‌کند. شاعر به دنبال خوشبختی و عشق است و از دلش نمی‌خواهد دست بکشد. ناله بلبل به عشق جدیدش اشاره دارد و نوعی نغمه غم انگیز را منتقل می‌کند. همچنین، او به وفای انسان‌ها و نقش عشق در زندگی اشاره می‌کند که در کنار گل‌های زیبا، دست نایافتنی است. در انتها، احساس تنهایی و فقدان را به تصویر می‌کشد، جایی که دوری از معشوق، انسانی را افسرده و بی‌صدا می‌کند.