شمارهٔ ۵۸۱

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ارش۵ بیت

هرگل که پر از لخت جگر نیست کنارشبر سر نتواند زدن از شرم، بهارش

از پرتو رخسار جهانسوز تو دارمآن شعله به دل، کآتش طور است شرارش

در خورد زوالش نبود دولت دنیااین باده نیرزد به غم و رنج خمارش

در سینهٔ من بس که شهید است تمنّادشتی ست که بر روی هم افتاده شکارش

از سرو تو این جلوهٔ نازی که حزین دیدپیداست که بر باد رود صبر و قرارش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و زیبایی معشوق پرداخته است. شاعر به گل‌هایی اشاره می‌کند که اگر فضای درونی‌شان خالی باشد، نمی‌توانند زیبایی خود را به نمایش بگذارند. او از عشقش به معشوق می‌گوید و این که چگونه عشق او شعله‌ای سوزان در دلش ایجاد کرده است. همچنین، شاعر به گذرا بودن دنیا و بی‌ارزشی درد و رنج در مقابل شادی عشق اشاره می‌کند. در نهایت، او از درون خود می‌گوید که پر از آرزو و تمناست و زیبایی معشوقش باعث می‌شود که صبر و قرارش از بین برود.