شمارهٔ ۴۸۵

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: الیکرد۷ بیت

ننگ در عشق و جنون نام مرا عالی کردآمد ادبار درین کوچه و اقبالی کرد

نیست امروز عجب گر غمش از شادی ماستآنکه دی از غم ما آن همه خوشحالی کرد

گرچه دریا نشود خشک به تردستی ابردر غمت ریزش مژگان دل ما خالی کرد

سرشویده ی من باج ز مجنون گیردعشق در مملکت درد، مرا والی کرد

پیر ما را به جهان بخت جوان شد چو شرابشوخی عهد صبا را به کهنسالی کرد

مرحبا عشق کزو قطرهٔ ما دریا شددل ما را صدف گوهر اجلالی کرد

مرغ گلشن ز تو شیون مگر آموخت حزینکه سحر ناله به طرزی که تو می نالی کرد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تأثیر عشق و جنون بر زندگی‌اش اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که ننگ و درد عشق باعث شده نامش بزرگ و عالی شود و این عشق به نوعی برای او خوشبختی و شادی به ارمغان آورده است. شاعر از غم و شادی‌های خود سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که غم او در واقع سرچشمه شادی است. او به عمق احساساتش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق در زندگی‌اش حاکم شده و او را به مقام والایی رسانده است. در نهایت، شاعر به زیبایی و قدرت عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او را از حالت عادی فراتر برده است.