شمارهٔ ۳۹۹

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: ایدگردارد۷ بیت

دل در خم زلف او سودای دگر داردبا سلسله دیوانه غوغای دگر دارد

با جذبهٔ مشتاقی، باشد دو جهان گامیدر دامن دل عاشق، صحرای دگر دارد

صحرای طلب دارد، در هر قدمی طوریهر سنگ درین وادی موسای دگر دارد

گر عشق نهان بازد با خود عجبی نبوددر پردهٔ دل مجنون، لیلای دگر دارد

افلاک نگهبان عشق تو نمی باشداین بادهٔ زورآور مینای دگر دارد

در مجلس ما یک کس هشیار نمی گردددر جام مگر ساقی صهبای دگر دارد؟

پیداست حزین ما از دلق می آلودشکاین رند خراباتی، تقوای دگر دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و جذابیت‌های آن اشاره می‌کند. دل او به خاطر زیبایی‌های زلف معشوق به سرگردانی افتاده و در پی عشق جدیدی است. او توصیف می‌کند که در هر قدم، عشق و طلب او مانند صحرایی بزرگ و وسیع است که در آن هر سنگی داستانی دارد. عشق، در دل عاشق، به صورت پنهانی نهفته است و دل مجنونانه همچنان به عشق می‌تازد. شاعر بیان می‌کند که قدرت عشق فراتر از مرزهای آسمان‌هاست و در مجالس عشق، هیچ کس به هوش نیست مگر با نوشیدن می. در نهایت، او از حال و وضعیت خود به عنوان یک رند خراباتی سخن می‌گوید که تقوای مذهبی دیگر دارد، در حالی که در دنیای عشق غرق شده است.