شمارهٔ ۳۶۲

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اربرارد۵ بیت

از پرده چو خواهد، گل رخسار برآردپوشد به لباس گل و از خار برآرد

دل از خم زلفش چه خیال است برآرم؟چون آینه کز سبزه ی زنگار برآرد

امروز مگر همّت مردانه ی ساقیبنیاد غم از ساغر سرشار برآرد

افسرده دلی رفت ز حد، شور جنون کو؟تا بی خودم از خانهٔ خمار برآرد

بوی سر زلف تو دهد طرح به سنبلآهی که حزین از دل افگار برآرد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و جلوه‌های دل‌انگیز گل و زلف معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که وقتی گل رخسار خود را نمایان می‌کند، خود را به لباس گل می‌پوشاند و از خارهای درد و غم به در می‌آید. شاعر از دل و آرزوی خود برای دیدن معشوق سخن می‌گوید و از اثرات مثبتی که ساقی می‌تواند بر روح و روان او بگذارد، صحبت می‌کند. او اشاره می‌کند که عشق می‌تواند انسان را از حالت افسردگی و جنون رهایی بخشد و همچنین بوی زلف معشوق به یادآورده‌های عاشقانه و حسرت‌هایی که در دل دارد، تجلی می‌کند.