شمارهٔ ۳۳۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انرنجد۷ بیت

نخست از عاشقان بی جرمی آن نامهربان رنجدبه این زودی چرا کس رنجد و از دوستان رنجد؟

نخواهم پاکشیدن از سر کویت به صد خواریکجا دل خوش کند گر عندلیب از گلستان رنجد؟

ز منع اختلاط غیر گشتی سرگران، آریغرور حسن بی پروا، ز عشق بدگمان رنجد

بنازم سرفرازیهای آن سرو سهی قد راکه گر سر را نهد بر پایش، از آب روان رنجد

نظر دزدیده روشن می کنم زان جلوه گه، گاهیمباد از دیدهٔ من آن غبار آستان رنجد

زبان گر یک نفس خامش کنم، دل می کند یادتگر از یادت دمی غافل شوم، از دل زبان رنجد

حزین ، آزرده دارد بی کمالان را نوای تودل زاغ و زِِغن از طوطی شیرین زبان رنجد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و درد ناشی از دوری معشوق سخن می‌گوید. او از بی‌مهری و رنجی که از سوی معشوق به عاشقان بی‌گناه می‌رسد، گلایه دارد. او نمی‌تواند از عشق خود دست بکشد و از خالی بودن دلش از یاد معشوق سخن می‌گوید. شاعر به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که حتی اگر معشوق خود را از او دور کند، هنوز هم عشق و یادش در دل او باقی می‌ماند. او به درد و رنجی که عشق به او می‌دهد اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که این احساسات نشان‌دهنده عمق عشق اوست. در نهایت، شعر با نوای دل‌انگیز و آرامش بخش معشوق و تأثیر آن بر دل شاعر پایان می‌گیرد.