شمارهٔ ۳۱۴
خوش آن عاشق که شیدای تو باشدبیابان گرد سودای تو باشد
سواد سومنات اعظم دلخراب چشم شهلای تو باشد
من این دستی که افشاندم به کونینبه دامان تمنای تو باشد
گریبانگیر زهد پارسایاننگاه باده پیمای تو باشد
ندارد ناله در چیزی که تأثیردل چون سنگ خارای تو باشد
شود دوزخ، گلستان خلیلماگر در دل تمنای تو باشد
گذارد هر که پا بر جسم خاکیبه طور عشق، موسای تو باشد
نشیند کی، دلی در سینه ای تنگ؟که تنها گرد صحرای تو باشد
شفابخش دل ما دردمندانلب لعل مسیحای تو باشد
کمندانداز گردنهای شیرانسر زلف چلیپای تو باشد
شکست کفر و کین، خونریز اسلامز مژگان صف آرای تو باشد
سرا پا دیده شد، آیینهٔ دلکه حیران سرا پای تو باشد
حزین ، ارام بخش تلخ کاماننی کلک شکرخای تو باشد