شمارهٔ ۱۵۲

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انخبرنداشت۵ بیت

از سوز ناله ام، دل جانان خبر نداشتآن شاخ گل، ز مرغ خوش الحان خبر نداشت

بیهوده سینه بر در و بام قفس زدیمصیاد ما ز حال اسیران خبر نداشت

بر لب گذشت اگر چه به مستی حدیث زهدامّا، دل ز توبه پشیمان، خبر نداشت

آیینه وار اگر نتپیدم، غریب نیستاز جلوهٔ تو دیدهٔ حیران خبر نداشت

شوریده را به زیر قدم خار و گل یکی ستسیل از بلند و پست بیابان خبر نداشت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غمی عمیق و جدایی از محبوب صحبت می‌کند. او به درد و ناله‌اش اشاره می‌کند که کسی از آن بی‌خبر است. همچنین از بی‌فایده بودن تلاش‌های خود برای رهایی از قفس می‌گوید، چرا که صیاد (محبوب) از حالات اسیران آگاه نیست. شاعر به بحث توبه و پشیمانی نیز اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگرچه درباره زهد صحبت شده، اما دل او هنوز درگیر است. همچنین به ناامیدی و حیرت خود از جلوه محبوب می‌پردازد و در نهایت می‌رسد به این نکته که درد و شادی در زندگی، چه در بالای بلندی‌ها و چه در پایین‌دستی‌ها، برای او یکسان است.