شمارهٔ ۲

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اشد۸ بیت

از محمدعلی آن گلبن بی‌خار افسوسکه ز دنیا به جوانی به سوی عقبی شد

رفت ناگاه ازین گلشن و ناچید گلیاز جفای فلکش خار اجل برپا شد

شد جوان زین چمن و پیر و جوان را ز غمشخون دل دم بدم از دیدهٔ خون پالا شد

چرخ دوری زد و شد اختری از خاک بلندناگه از دور دگر باز سوی غبرا شد

موجی این بحر زد و گوهری آمد بیرونناگه از موج دگر باز سوی دریا شد

روحش آن سدره نشین طایر در تن محبوسپرفشان زین قفس تنگ سوی طوبی شد

چون ازین غمکده آهنگ جنان کرد ز شوقمرغ روحش سوی آن روضهٔ روح‌افزا شد

خامه بر لوح مزارش پی تاریخ نوشتکه محمدعلی افسوس که از دنیا شد

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر درباره محمدعلی است که در جوانی به سرای ابدی رفت و از دنیا رفتنش باعث اندوه و غم همگان شد. شاعر به زیبایی‌های او اشاره می‌کند و می‌گوید که او مانند گلی از گلشن زندگی چیده نشد. دوری چرخ فلک و مرگ او را به ستاره‌ای بلند تبدیل کرد، اما به زودی دوباره به دنیای غم و اندوه بازگشت. روح او از قفس بدن آزاد شده و به سوی بهشت و خوشبختی پرواز کرده است. در نهایت، شاعر به یاد او بر لوح مزارش نوشت که افسوس به حالش می‌خورد که از دنیا رفته است.