قطعه شمارهٔ ۶

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ان۸ بیت

امیر داد گستر خان عادلدلیر عدل پرور شاهرخ خان

خدیو کامران کز یاری بختنپیچد آسمانش سر ز فرمان

برای قطع نخل هستی خصمتبرزینی به دستش داد دوران

تبرزین نه کلید فتح و نصرتتبرزین نه نشان شوکت و شان

تبرزین نه رگ ابری شرر بارکه انگیزد ز خون خصم طوفان

تبرزین نه عقابی صیدپیشهکه قوت اوست مغز اهل عدوان

کسی کو گیردش بر کف نماندچو موسی و ید بیضا و ثعبان

ز آسیبش پریشان باد دایمسر دشمن چو گوی از ضرب چوگان

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره شخصیت‌های برجسته‌ای مانند امیر دادگستر، شاهرخ خان و خدیو کامران صحبت می‌کند. شاعری به ستایش دلیر و عادل بودن این شخصیت‌ها می‌پردازد و می‌گوید که آنها تحت فرمان آسمان قرار ندارند. تبرزین، که نماد قدرت و پیروزی است، به دست این قهرمانان داده شده و از آن به عنوان نشانه‌ای از شکوه و شان آنها یاد می‌شود. شاعر همچنین به قدرت و اثر تخریبی این تبرزین اشاره می‌کند و آن را به قدرت‌های الهی مقایسه می‌کند. در نهایت، از دشمنان می‌گوید که در برابر این شخصیت‌ها از آسیب‌های تبرزین رنج خواهند برد.