غزل شمارهٔ ۳۹ وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: رشکند۲ بیت دل عشاق روا نیست که دلبر شکندگوهری کس نشنیده است که گوهر شکند بر نمیدارم از این در سر خویش ای دربانصد ره از سنگ جفای تو گرم سر شکند