رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱جز نقش تو در نظر نیامد ما رارباعی شمارهٔ ۲بر گیر شراب طرب‌انگیز و بیارباعی شمارهٔ ۳گفتم که لبت، گفت لبم آب حیاترباعی شمارهٔ ۴ماهی که قدش به سرو می‌ماند راسترباعی شمارهٔ ۵من با کمر تو در میان کردم دسترباعی شمارهٔ ۶تو بدری و خورشید تو را بنده شده‌سترباعی شمارهٔ ۷هر روز دلم به زیر باری دگر استرباعی شمارهٔ ۸ماهم که رخش روشنی خور بگرفترباعی شمارهٔ ۹امشب ز غمت میان خون خواهم خفترباعی شمارهٔ ۱۰نی قصهٔ آن شمع چگل بتوان گفترباعی شمارهٔ ۱۱اوّل به وفا میِ وصالم دردادرباعی شمارهٔ ۱۲نی دولت دنیا به ستم می‌ارزدرباعی شمارهٔ ۱۳هر دوست که دَم زد زِ وفا، دشمن شدرباعی شمارهٔ ۱۴چون غنچهٔ گل قرابه‌پرداز شودرباعی شمارهٔ ۱۵با می به کنار جوی می‌باید بودرباعی شمارهٔ ۱۶این گل ز بر هم‌نفسی می‌آیدرباعی شمارهٔ ۱۷از چرخ به هر گونه همی دار امیدرباعی شمارهٔ ۱۸ایّام شباب‌ست، شراب اولاتررباعی شمارهٔ ۱۹خوبانِ جهان، صید توان کرد به زَررباعی شمارهٔ ۲۰سیلاب گرفت گِرد ویرانهٔ عمررباعی شمارهٔ ۲۱عشقِ رخِ یار، بر منِ زار مگیررباعی شمارهٔ ۲۲در سنبلش آویختم از روی نیازرباعی شمارهٔ ۲۳مَردی ز کَنندهٔ دَرِ خیبر پرسرباعی شمارهٔ ۲۴چشم تو که سِحرِ بابِل است استادشرباعی شمارهٔ ۲۵ای دوست دل از جفای دشمن درکشرباعی شمارهٔ ۲۶ماهی که نظیر خود ندارد به جمالرباعی شمارهٔ ۲۷در باغ چو شد باد صبا دایهٔ گلرباعی شمارهٔ ۲۸لب باز مگیر یک زمان از لب جامرباعی شمارهٔ ۲۹در آرزوی بوس و کنارت مُردمرباعی شمارهٔ ۳۰عمری ز پی مراد ضایع دارمرباعی شمارهٔ ۳۱من حاصل عمر خود ندارم جز غمرباعی شمارهٔ ۳۲چون باده ز غم چه بایَدَت جوشیدنرباعی شمارهٔ ۳۳ای شَرم‌زده غنچه‌ی مَستور از تورباعی شمارهٔ ۳۴چشمت که فسون و رنگ می‌بارد از اورباعی شمارهٔ ۳۵ای باد! حدیثِ من نهانش می‌گورباعی شمارهٔ ۳۶ای سایهٔ سنبلت سمن پروردهرباعی شمارهٔ ۳۷گفتی که تو را شوم مدار اندیشهرباعی شمارهٔ ۳۸آن جام طرب شکار بر دستم نهرباعی شمارهٔ ۳۹با شاهد شوخ شنگ و با بربط و نیرباعی شمارهٔ ۴۰قسّام بهشت و دوزخ آن عقده‌گشایرباعی شمارهٔ ۴۱ای کاش که بخت، سازگاری کردیرباعی شمارهٔ ۴۲گر همچو من افتادهٔ این دام شوی