گنج

شمارهٔ ۱۱۷ - رباعی

۲ بیت
کم گوی به جز مصلحت خویش مگویچیزی که نپرسند تو خود پیش مگوی
گوشِ تو دو دادند و زبانِ تو یکییعنی که دو بشنو و یکی بیش مگوی