شمارهٔ ۱۰۶ - رباعی ۲ بیت جانا چو شبی با تو به روز آوردمگر بی تو دمی برآورم نامردم از مرگ نترسم پس از این کآب حیاتاز چشمهٔ نوش لب لعلت خوردم