غزل شمارهٔ ۲۴۱
معاشران ز حریفِ شبانه یاد آریدحقوقِ بندگیِ مخلصانه یاد آرید
به وقتِ سرخوشی از آه و ناله عُشّاقبه صوت و نغمهٔ چنگ و چَغانه یاد آرید
چو لطفِ باده کُنَد جلوه در رخِ ساقیز عاشقان به سرود و ترانه یاد آرید
چو در میانِ مراد آورید دستِ امیدز عهدِ صحبت ما در میانه یاد آرید
سمندِ دولت اگر چند سرکشیده رَوَدز همرهان به سرِ تازیانه یاد آرید
نمیخورید زمانی غمِ وفادارانز بیوفاییِ دورِ زمانه یاد آرید
به وَجهِ مرحمت ای ساکنانِ صدرِ جلالز رویِ حافظ و این آستانه یاد آرید