شمارهٔ ۱۸ - بلای ناگهان

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انگردد۷ بیت

دل ناشاد من شاید که روزی شادمان گرددولی مشکل که آن نامهر هرگز مهربان گردد

مرا گر شادی ای در دل رسد ناگه بدان ماندکه درشهری غریبی آیدوبی خانمان گردد

چنین که امروز زان بدخو بلا انگیز میبینمعجب نبود که روزی فتنه آخر زمان گردد

گر این بار دل من آسمان خواهد که برداردنجنبد هیچگه از جای خود چون من ناتوان گردد

برآن بودم که دل را مرهم بهبود خواهد شدچه دانستم که جانم را بلای ناگهان گردد

اگر جامی جدا از لعل می گون تو می نوشمهمانجا خون شود در چشم خونریزم روان گردد

غم محیی بخور زان پیش کز سودای زلف توبرآرد سر به شیدائی و رسوای جهان گردد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به دل ناشاد و غمگین خود اشاره می‌کند و ابراز امیدواری می‌کند که روزی شادمان شود، اما به این نکته نیز اشاره می‌کند که محبت و مهربانی هرگز به سراغ او نخواهد آمد. او از احساس تنهایی و غربت خود صحبت می‌کند و احتمال بروز فتنه و مشکلات در آینده را متذکر می‌شود. شاعر می‌گوید اگر دلش بخواهد به آسمان برود، اما او همچنان در جای خود باقی خواهد ماند. او در تلاش است تا دل خود را التیام بخشد، اما ناگهان با مصیبت و غم مواجه می‌شود. همچنین تمثیل‌هایی از نوشیدن جام و غم ناشی از عشق را به کار می‌برد و در نهایت، به عواقب عشق و دیوانگی ناشی از عشق اشاره می‌کند.