شمارهٔ ۱۳

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: خت۷ بیت

چو باد خزان بگذرد بر درختکند پرنیان بر تنش لخت لخت

از آن پس که در باغ بلبل بساختز بیجاده تاج و ز پیروزه تخت

در او تخت زرین نهاده است زاغبشد بلبل از باغ و بربست رخت

بکهسار کافور بیزد هوابپالیز دینار ریزد درخت

یکی چون خوی شاه آزاده خوییکی چون کف شاه پیروز بخت

ملک لشگری کو بشاهین عقلهمه علمهای جهان را بسخت

بر اعدای او ورد چون خار بادبر او باد چون موم پولاد سخت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف تغییرات فصل و زندگی می‌پردازد. در آن، به زیبایی و زوال طبیعت اشاره می‌شود. باد خزانی که می‌وزد، برگ‌ها را از درختان جدا می‌کند و زیبایی فصل بهار و زندگی پر زرق و برق بلبلان را به یاد می‌آورد. همچنین به قدرت و حکمت شاه آزاده و لشکریانش و درگیری‌های آنان با دشمنان اشاره شده است. در نهایت، تصویرسازی‌های شاعرانه از طبیعت و زندگی انسان‌ها نشان‌دهنده‌ی تداوم و تغییر در چرخه‌های زندگی و تقدم علم و عقل بر زور و خشونت است.