به میرزا محمد بروجردی نبشته
جاء الکتاب فجائنی روح و ریحان و راحهمما حوی نکت البلاغه و البراعه و الفصاحه
جمعت صحیفتک الشریفه بالکنایه و الصراحهبین اللطافه و النظافه والظرافه و الملاحه
ما کان فیها سیئی لولم یکن فی الاستماحهاقصر فان الاستماحه اس بنیان الوقاحه
ماذا یضرک ان ارحت اخا و نفسک مستراحه
لم ترعینی مثلکم فاضلالکل شیء شاء و شاآ
یبدع فی الکتب و فی غیرهابدایعا ان شاء انشاء آ