در شکایت از روزگار
سئمت من امتداد زمان عمریو من نهی انا نی بعد امر
و من یومی و من ساعات یومیو من شهری و من ایام شهری
و من شغلی و من شرکاء شغلیو من دهری و من ابناء دهری
فبادت اخوتی و بقیت فرداو و حد انا بلا عضد و ظهر
و جاورنی کلاب بنی رعاهطغاه من ذوی ناب و ظفر
اذا ما جئت بالاعجاز یوماتعارضنی مکائدهم بسحر
و ان اشرقت بالا نوار لیلاتقا بلنی بنار ذات جمر
فداخل کل قصار بقصریولا عب کل فخار بفخری
و شب مقبلوا نعلی حتیهووا ان یبلغوا بمقام صدری
فکم من حاسد حسبی و مجدیو کم من طالب نشبی و وفری