گنج

شمارهٔ ۱۰۴

دوستی گفت عیب من با غیرمن خود از عیب خود ابا نکنم
چون وی آهسته عیب من می‌گفتمن همش عیب برملا نکنم
گویدم گر هزار عیب دگرطبع بر عیب او رضا نکنم
آفریدش خدا به صورت هجوهمجو او بنده چون خدا نکنم
ندهم شرح مختصرگویممن هجا را دگر هجا نکنم