بخش ۸ - نشأه جام چهارم
بیا ساقی آن لاله باغ ذوقکه دارم ازو بر جگر داغ شوق
بده پیشتر زانکه از روزگارشود بقعه تربتم لاله زار
بیا ساقی آن صیقل زنگ غمکز آن می شود هر غم بیش کم
بمن ده که بسیار غم می کشمز بسیاری غم ستم می کشم
بیا ساقی آن مرهم ریش دلکزان می شود رفع تشویش دل
بمن ده که تشویش دارم بسیز تشویش من نیست آگه کسی
چو کیفیت می مرادست دادبچارم قدح نشأه ام کن زیاد
که در چارمین نشأه شیدا شومباظهار اسرار گویا شوم