رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱از کشت عمل بس است یک خوشه مرارباعی شمارهٔ ۲دوشینه فتادم به رهش مست و خرابرباعی شمارهٔ ۳تا قبلهٔ ابروی تو ای یار کج استرباعی شمارهٔ ۴فرموده خدا بزرگی آیین من استرباعی شمارهٔ ۵این دل که به شهر عشق سرگشتهٔ تسترباعی شمارهٔ ۶آمد مه شوال و مه روزه گذشترباعی شمارهٔ ۷تا دل به برم هوای دل‌بر داردرباعی شمارهٔ ۸زلفین سیه که در بناگوش تواندرباعی شمارهٔ ۹از هر دو جهان مرا مقید کردندرباعی شمارهٔ ۱۰یک عمر شهان تربیت عیش کنندرباعی شمارهٔ ۱۱آشفته سخن چو زلف جانان خوش تررباعی شمارهٔ ۱۲تا دل به هوای وصل جانان دادمرباعی شمارهٔ ۱۳گاهی هوس بادهٔ رنگین دارمرباعی شمارهٔ ۱۴بگذار که خویش را به زاری بکشمرباعی شمارهٔ ۱۵تا دست ارادت به تو داده‌ست دلمرباعی شمارهٔ ۱۶بگذار که تا می خورم و مست شومرباعی شمارهٔ ۱۷تو مردمکِ چشمِ منِ مهجوری