غزل شمارهٔ ۴۱۲

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ازمن۹ بیت

دانی که چیست رشتهٔ عمر دراز منمشکین کمند خسرو مسکین نواز من

گفتم دلیل راه مجانین عشق چیستگفتا که تار طرهٔ زنجیر ساز من

گفتم که نور چشمهٔ خورشید از کجاستگفت از طلوع طلعت عاشق گداز من

تا جان میان من و جانانه حایل استکی پی برد به سر حقیقت مجاز من

تا از هوای نفس گذشتم به راه عشقبرخاست از میانه نشیب و فراز من

تا در خیال حورم و اندیشهٔ قصورجز مایهٔ قصور نگردد نماز من

کردم به راه عشق دمی ترک دین و دلکآمد به صد کرشمه پی ترک تاز من

پیداست ناز و غمزهٔ پنهان آن پریاز پرده برگفتن عجز و نیاز من

تا شد فروغی آن رخ رخشنده آشکارنتوان نهفت در پس صد پرده راز من

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شاعر ایرانی، به جستجوی معانی عمیق عشق و زندگی می‌پردازد. او با استفاده از تصاویری زیبا، به کمبود و نیاز انسانی در عشق اشاره می‌کند و می‌پرسد که حقیقت عشق چیست و چگونه می‌توان به آن پی برد. شاعر از چالش‌های عشق و تأثیر آن بر زندگی‌اش سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که عشق می‌تواند او را از راه‌های مرسوم و متعارف زندگی دور کند. در نهایت، او به جلوه‌های زیبای عشق و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که رازهای عشق را نمی‌توان پنهان کرد و عشق واقعی در پس هیچ پرده‌ای نمی‌ماند.