گنج

شمارهٔ ۲

۲ بیت
نوحه‌گر کرده زبان چنگِ حزین از غم گلموی بگشاده و بر روی زنان ناخونا
گه قنینه به سجود اوفتد از‌ بهر دعاگه ز غم برفگند یک‌ دهن از دل خونا