شمارهٔ ۲۰
جز آستان امامم دگر پناهی نیستسر مرا به جز این در حوالهگاهی نیست
چرا ز درگه آل نبی بتابم رویاز این بهم به جهان هیچ رو و و راهی نیست
مدار جهل به ایشان هر آنچه خواهی کنکه در شریعت ما زین بتر گناهی نیست
امام گر نبود در زمانه خرمن عمربگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست
عنان بکش چو برون آئی ای امام زمانکه نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست
چنین که از همه سو فیض فتنه میبینیبه از حمایت لطفش مرا پناهی نیست