شمارهٔ ۱۶
تو حقشناس نئی ای عدو خطا اینجاستچو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست
سری به دنیی و عقبی فرو نمیآمدچرا که دوستی اهل بیت در سر ماست
در اندرون من خسته دل خیال امامخموش کرد مرا و به خویش در غوغاست
دلم ز پرده برون شد کنون امیدی هستاگر ز ناله و فریاد کار ما بنو است
به هر طرف من سرگشته چند پویم، چندره دیار امام زمان کجاست، کجاست
نبود میل جهانم ولیک در نظرمامید آمدن او چنین خوشش آراست
چو شعله زاتش شوقت مدام سوزد فیضکه آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست