غزل شمارهٔ ۹۱
گر کشی و گر بخشی هر چه میکنی خوبست کشتن از تو میزیبد بخشش از تو محبوبست
گر نوازی از لطفم ، ور گدازی از قهرم هر چه میکنی نیکوست التفات مطلوبست
گر وفا کنی شاید ورجفا کنی باید قهرهات مستحسن لطفهات محبوبست
جلوه های تو موزون ، غمزه های تو شیرین نازها به جای خود ، شیوه هات مرغوبست
غمزه را چو سردادی هر چه میکند نیکوست ناز را چو ره دادی ، هر چه میکند نیکوست
دم بدم زنی بر هم آن دو زلف خم در خم عالمی کنی ویران ، شیوهٔ تو آشوبست
یوسف زمانی تو زبدهٔ جهانی تو هر که قدر تو دانست ، در غم تو یعقوبست
دل به عشق دِه زاهد ، دلفسردگی عیبست حق به هیچ نستاند ، آن دلی که معیوبست
وه چه میکند با دل ، ناله های درد آلود در غمش بنال ای فیض ناله تو مرغوبست