غزل شمارهٔ ۹۰۰
پیدای توام ز من چه پرسیشیدای توام ز من چه پرسی
در دل پیوسته جای داریمأوای توام ز من چه پرسی
از سر تا پای صنعت تو استانشای توام ز من چه پرسی
سر همه مو بموی دانیرسوای توام ز من چه پرسی
گفتی که چه گفتی و چه کردیمثوای توام ز من چه پرسی
گفتی که بدی تو یا نکوئیکالای توام ز من چه پرسی
آنرا شنوی که خود دمیدیمن نای توام ز من چه پرسی
جانم صدف و تو گوهر آندریای توام ز من چه پرسی
بر تو پنهانم آشکار استصحرای توام ز من چه پرسی
فردا چه دهم حساب امروزفردای توام ز من چه پرسی
از من ناید جز آنچه خواهیبر رای توام ز من چه پرسی
اوصاف تو راست فیض مظهرسیمای توام ز من چه پرسی