غزل شمارهٔ ۶۰۹
لبکی چون شکر هوس دارمرخکی چون قمر هوس دارم
یارکی آفتاب طلعتکیدرم آید ز در هوس دارم
سرو بالای ماه سیمائیخوش کشیدن ببر هوس دارم
بوسکی از دهانکی تنگینمک اندر شکر هوس دارم
بادهٔ تلخ و ساقی شیرینهر دو سر بیخبر هوس دارم
صحبتی گرم بابتی نرمیآتشی بی شرر هوس دارم
فیض ازینگونه حرفها بگذرگفت و گوی دگر هوس دارم