غزل شمارهٔ ۵۵۱
یا املی و بغیتی لیس هوای فی سواکلیس سواک منیتی لیس هوای فی سواک
انت حبیب مهجتی انت طبیب علتیانت شفاء لوعتی لیس هوای فی سواک
یار گرفتهام کسی چون تو ندیدهام کسیغیر تو نیست مونسی لیس هوای فی سواک
فیک لقیت ما لقیت غیر رضاک ما رضیتاختبرک کیف شئت لیس هوای فی سواک
حبک فی سریرتی نورک فی بصیرتیسیر هواک سیرتی لیس هوای فی سواک
تسلمنی الی الهلاک لا و هواک ما اراکان هوای فی هواک لیس هوای فی سواک
گر بکشی زهی شرف ان لقاک فی التلفتیغ بکش ولاتخف لیس هوای فی سواک
ما املی سوی لقاک ان ردای فی نواکان تلفی یکن رضاک لیس هوای فی سواک
فیض سواک ما هوی غیر لقاک ماهویغیر هواک ما هوی لیس هوای فی سواک