غزل شمارهٔ ۵۴۴
الهی الهی فقیر اتاکولا یرتجی من لدنک سواک
لقاک هوای رضاک منایفهب لی لقاک وهب لی رضاک
هواک رضای رضاک هوایهوای هواک رضای رضاک
جفاک وفآء و حق الوفآءجفاک وفاء فکیف وفاک
غنای لدیک و فقری الیکو فقری غنای غنای غناک
شفائی و دائی و روحی و همّیلدیک و عنک و فی یبتغاک
حنینی انینی لجائی رجائیالیک علیک لدیک لداک
اراک معی اینما کنت کنتو انت نرانی و لست اراک
امامی و رائی یمینی شمالیاذا ما نظرت فها انت ذاک
و لست اخاف سواک فانیبمرای لک لک ازل فی حماک
و لا ارتجی عیرک ان فیضفاًوثوق بان لم تخب من رجاک