غزل شمارهٔ ۵۱۰
نحم خیالت گردد چو طالعدر چرخ آیند اهل صوامع
رو مینماید دل میربایدلیکن نپاید چون برق لامع
آن هم بوقتی بر نیک بختیکو کرده باشد رفع موانع
گه دل رباید گه جان فزایدگه غم زداید دارد منافع
دلخستگانیم بر خاک کویتتا تو کرائی بختست و طالع
بر درگه تو بهر شفاعتجز تو نداریم خود باش شافع
دیگر نگوئی ای فیض الاشعری که باشد اندر مجامع