گنج

شمارهٔ ۸۱

۲ بیت
آن شب که می از لبت شکرنوش شودکاش آن شب را صبح فراموش شود
نی‌نی گرهی ز زلف پرخم بگشایتا صبح به صد هوس سیه‌پوش شود