گنج

شمارهٔ ۲۱

۲ بیت
ای آنکه غمت پردگی محمل ماستحسن تو چو گل دمیده ز آب و گل ماست
تو خواه به گل نشین و خواهی با خارکآنکس که ربوده دل ز ما در بر ماست