گنج

شمارهٔ ۱۳۹

۲ بیت
بازآکه چو لب به ناله عادت نکنیمو آن نازک گوش را جراحت نکنیم
باز آی که لب ز شکوه بستیم چنانکز عافیت خلد شکایت نکنیم