گنج

شمارهٔ ۵

۲ بیت
گفتیم بشکفیم دو روزی در این چمندیدیم روی عالم و بد شد شگون ما
چون شعله پرتب است درون و برون ماتبخاله می‌زند لب خنجر ز خون ما