شمارهٔ ۳۱ - اخوانیه
ای صبا رو به سوی صاحب مایک جهانش دعا ز ما برسان
آیت سجدهای به خاک درشاز جبین نیاز ما برسان
ذره ذره غبار آن کو راتحفه جان جدا جدا برسان
گو که از تیغ دوست پیغامیبه فلان صید مبتلابرسان
آفتابی به دوش ذره فکنبه در خانه سها برسان
قسمت او ز خوان نعمت دوستنیست گر عافیت بلا برسان
خوی هجران مگیر با احبابدرد بفرست یا دوا برسان
جان او نیم سوز هجران شدآبش از ابر مدعا برسان
قطرهای از سحاب نیسانیبه لب تشنه گیا برسان
لقمهای از بهار سرسبزیبه خس و خار ناشتا برسان
خون چشمش بریخت تیغ فراقنگهی چند خونبها برسان
مشت خاک سیاهبختش رابه زمینبوس کیمیا برسان
دیده بخت روز کورش راز آن شب زلف توتیا برسان
به غلط مژده وفا باریز آن جفا جوی بیوفا برسان
ورنه بشتاب و زود نعشش رابه در دخمه بلا برسان
بر در غم افتاده تابوتشدوش همت بر و بجا برسان
ور پیام تو نشنود باریناله ما به گوش ما برسان
چون دهم جان ز درد نومیدیکفنی ز آتش بلا برسان
قدری خاک و خون به هم آمیزبه کفن عطر جانفزا برسان
هر کجا نالهایست سرگردانهم بدین تعزیتسرا برسان
وز جگر نالههای زار مرابه لب من به صد نوا برسان
تن ما را به خاک غم بسپارجان ما را به جان ما برسان