شمارهٔ ۲
از باد خزان درخت عریان گردیدچون قامت نی
وان گل که چو لاله بود ریحان گردیدکو ساغر می
از شعلهٔ شمع بود دل گرمی جمعشبهای سیاه
دل نیز چو برگ بید لرزان گردیداز سردی دی
متنها از گنجور — سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.
قلم ابر، طراحی رضا بختیاریفرد — با پروانهٔ استودیو، میزبانی محلی.
۲۳۹ سراینده · ۱۳۳٬۰۸۴ شعر · ۳٬۰۶۴٬۰۹۹ بیت و مصرع
ساختهٔ TheRight Agency